از « 1 » بصوت حزين مىرود طبيب فاضل سر از پاى خبر ندارد و مىخواند : سركه ز سودا تهيست لايق سنگست * همچو سبويى كه پر شراب نباشد چون مجال كتابت تنگ شد هرچند عرصه كتابت فراخ است و ليس الخبر كالمعاينة و السّلام « 2 » .

--> ( 1 ) در اين موضع دو كلمه خوانا نيست ظاهرا نقرص و طنين خوانده مىشود . ( 2 ) متن اين صفحه جداى از متن قبلى و بعدى است و نوشته شخص ديگرى است بدون ذكر نام مولف .